Deprem travmalarımı atlatamıyordum. enkaz altında kaldığım 4 günlük süreç aklımdan bir an olsun çıkmıyordu. Sude hanımı önerdiler. Tereddütlerim vardı yaşadıklarımı yaşamayan biri, beni anlarmıydı bilemiyordum. Gençliğim, eğitimim, korkularım, hayallerim, isteklerim, sosyal ya da özel kurduğum bağlarım hangisinden başlamalıydım bilemiyordum. Enkaz altında molozlar içinde kaldığım o anda ki kurtarma ekibinin elimi tutup beni hayata bağlaması gibiydi sanki o koltuğa oturduğum ilk an. Müthiş bir güven duygusu belirdi içimde. Eksiksiz aktardım tüm içimi. Sonra anladım ki kurtarma ekibi beni karanlıktan aydınlığa nasıl çıkardı o yığınların arasından, yaşama bağladı. Sude hanım da mucize gibi ilmek ilmek tuğla tuğla hayatımı hayallerimi tekrar inşaa etti. Gökyüzüm artık daha aydınlık. Hayallerim renkli. Bilincim kuvvetli. Hayata duruşum dimdik. Manevi tüm gücümü size borçluyum.
Hasta